Poesje mauw...

Vrijwel altijd zien de spullen die we ophalen er 'live' nog beter, mooier en leuker uit dan we verwachten, maar een enkele keer gaat het toch anders...

Afgelopen zaterdag hadden we al de nodige kilometers achter de rug en waren op weg naar weer een absoluut uniek design stuk. 

Opgewonden horen we elkaar uit hoe we denken dat het er in het echt uit zal zien.

Het contact tussen ons en de verkoper is altijd leuk, spontaan en eerlijk, maar toch is de perceptie van elk persoon anders. De eigenaar die besloten heeft om zijn meubel te verkopen is er vaak erg aan gehecht en ziet daardoor soms niet dat het meubel door de jaren heen echt wel gebruikt is...

Aangekomen op de plaats van bestemming worden we door de verkoper naar een kamer achterin het huis geleid en wijst trots onze potentiële aankoop aan.

Slik....tranen schieten ons spontaan in de ogen als we geconfronteerd worden met een veredelde krabpaal...!

De wollen stof van de fauteuil is compleet gehavend door de nagels van de zwarte kat die we zojuist voor het huis langs zagen lopen...Tja, de twijfel slaat toe, wat moeten we hiermee? Voor de winkel kunnen we dit zeker niet gebruiken en opnieuw stofferen kost de nodige duiten, maar het model is dusdanig bijzonder uit de reeks ontwerpen van Geoffrey Harcourt voor Artifort ( dit model heeft eigenlijk altijd een schijfvoet en geen stervoet zoals dit exemplaar) dat we deze stoel ook niet willen laten lopen....

Voordat we er zelf erg in hebben staat de fauteuil achter in de bus op weg naar Enschede. We hebben besloten om em lekker bij ons thuis neer te zetten, want stiekem houden we nu al van deze charmante vernachelde lobbes...Eenmaal thuis wordt de stoel flink aangepakt en opgefrist en zie hier, wij zijn niet de enige die gek zijn op de nieuwe aanwinst! 

Reactie schrijven

Commentaren: 0